ေအသာကမင္း၏ ဘာသာေသြး

Phyo Zaw shared Kaung Kin Thit's photo.

ေအသာကမင္း၏ ဘာသာေသြး

ဓမၼာေသာကမင္းသည္ ဘာသာေသြး အလြန္ထက္သန္လွ၏။ ထိုသို႔ ထက္သန္ေသာေၾကာင့္ပင္ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ေက်ာင္းတိုက္ ေစတီမ်ားကို တည္ေဆာက္ပူေဇာ္႐ံုျဖင့္ အားမရပဲ အိမ္ေရွ႕မင္းေလာင္း သားေတာ္ကို ရဟန္းျပဳေပးႏိုင ္ေလာက္ေအာင္ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားေစလိုေသာ သဒၶါ ဆႏၵ ျပင္းျေပလသည္။ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္သည္မွစ၍ တုိင္းျပည္ကိုလည္း ဗုဒၶတရားေတာ္ႏွင့္အညီ အုပ္ခ်ဳပ္၏။ လူႏွင့္ ဆိုင္ေသာ တရားစာ တခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေက်ာက္စာထြင္း၍ လူျမကင္ြင္းမွာ စိုက္ထူထား၏။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္၍ တိုင္းျပည္ကို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခါမွသာ တုိုင္းျပည္ၿငိမ ္၀ပ္ပိျပားပါေသးသတဲ့။ ထိုဓမၼာေသာကမင္း၏ သားေတာ္ျဖစ္ေသာ အရွမင္ဟိႏၵသည္ သီဟိုဠ္ကၽြန္းသို႔ သာသနာျပဳႂကြေတာ္မူေသာအခါ ဓမၼာေသာကမဟာရာဇာ၏ အၾကည္ေတာ္ (ေအဆြေတာ္) ျဖစ္ေသာ ေဒ၀ါနံ ပိယတိႆမဟာရာဇာသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို လြယ္ကူစြာ လက္ခံ၍ မၾကာမီပင္ သီဟိုဠ္ တစ္ကၽြန္းလံုးကို ဗုဒၶသာသနာ လႊမ္းဖံုးေစပါသည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ ဓမၼာေသာကမဟာရာဇာ၏ ဘာသာေသြးသည္ ေဒ၀ါနံပိယတိႆမဟာရာဇာသို႔ ကူးစက္ျပန္႔ပြားခဲ့ေလသည္။

ဒု႒ဂါမဏိမင္း၏ ဘာသာေသြး

အရွမင္ဟိႏၵ၏ ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း၌ သာသနာေတာ္ ခိုင္ၿမဲေသာအခါ ကၽြန္းသူ ကၽြန္းသားႏွင့္ ဘုရင္ မိဖုရားတို႔သည္ ဘာသာေသြး ထက္သန္ၾက၏။ ဒု႒ဂါမဏိမင္းကား ထူးထူးျခားျခား ဘာသာေသြးမ်ားေသာ မင္းေပတည္း။ သာသနာေတာ္ကို အႏၱရာယ္ျပဳမည့္ ေက်းကုလားတို႔ကို ႏွိမ္ႏွင္းဖို႔ စစ္တိုက္ထြ္ရကာ၌ပင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ပင့္၍သြား၏။ ထိုမင္းသည္ စစ္တိုက္ထြက္ခါနီး၌ ေအာက္ပါအတိုင္း အဓိဌာန္ျပဳေလ့ရွိ၏။

“ငါ့တြက္မ်ားေျမာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႔ ခုေလာက္ႀကိဳးကုတ္ အားမထုတ္ဘူး၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ၏ ရွည္ၾကာအဓြန္႔ ေရာလင္ွ်ံကြန္႔ဖို႔ စြန္႔စြန္႔စားစား ငါႀကိဳးစားသည္ စိတ္ထား ငါ့မွာ အၿမဲတည္း။”

ဆိုလိုရင္းမွာ -“ငါခ်မ္းသာဖို႔ အက်ိဳးငွာ စစ္တိုက္ျခင္းျဖင့္ ယခုလို အပပင္န္းခံသည္ မဟုတ္၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ သာသနာေတာ္ တာရွည္စြာ တည္ႏိုဖင္ို႔ အကိ်ဳးငွာသာ ဗုဒၶဘာသာကို အႏၱရာယ္ျပဳမည့္ ရန္သူမ်ားကို ႏွိမ္နင္းရပါသည္”ဟု ဆိုလိုသည္။ ထိုမင္းသည္ပင္ စုေတခါနီး၌ စစ္တိုက္စဥ္က အလြန္အားကိုးေရသာ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ရဟန္းျပဳ၍ ရဟႏၱာျဖစ္ေသာ အဘယေမထရ္၏ တရားကို နာယူရင္း စုေတ၍ တုသိတာနတ္ျပည္၌ ျဖစ္ေလသည္။

အရွအင္ရဟံႏွင့္ ေအနာ္ရထာ

အိႏိၵယ - သီဟိုဠ္၀ယ္ ေရွးေရွး ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ ေရွးေရွး သာသနာျပဳမင္း အမ်ားတို႔ သာသနာေအရး ဘာသာေသြးကို ေႏႊးခဲ့ၾကသကဲ့သို႔ ျမန္မာႏိုငင္ံ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ားႏွင့္ မင္းတရားတို႔လည္း ဘာသာေသြး ေမအးခဲ့ၾကပါ။ အရွအင္ရဟံႏွင့္ ေအနာ္ရထာမင္းတို႔သည္ ယုတ္မာညစ္ညမ္းေသာ အရည္းႀကီးေခၚ ရဟန္းအတုမ်ားကို အတင္း ျပဳျပခင္ဲ့ၾကပါသည္။ ဆက္ပါဦးမည္ - အစစ္အမွန္ကို ေအၾကာင္းျပဳ၍ အတုအပ ေအယာေအင္ဆာမင္်ား ရွိေနျခင္းမွာ ထံုးစံဓမၼတာလို ျဖစ္ေန၏။ ဥပမာ-ေရႊအစစ္ စိန္အစစ္၏ အဖိုးတန္မႈကို ေအၾကာင္းျပဳ၍ ေရႊအတု စိန္အတုမ်ား ေပၚေပါက္လာသကဲ့သို႔တည္း။ အစစ္ႏွင့္ အတုႏွစ္မ်ိဳး ရွိျပန္လွ်င္ အသိဉာ္ရဏွိသူ သို႔မဟုတ္ ကံေကာင္းသူတို႔သာ အစစ္ကို သံုးစြဲရ၍ ဉာဏ္မရွိ-ကံမရွိသူတို႔မွာ အတုကိုသာ သံုးစြဲေရလသည္။

ဤသာသနာေရး၌ကား ေရွးေရွးကပင္ အစစ္ႏွင့္အတု ဒြန္တြဲကာ ဉာ္ရဏွိသူ ကံရွိသူတို႔သည္ အစစ္ဘက္မွာ ပါ၀င္၍ ဉာဏ္မရွိသူ ကံမရွိသူတို႔ကား အတုဘက္၌ ေရာ္ရကွိေနၾေကလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အရွအင္ရဟံႏွင့္ ေအနာ္ရထာ မင္းတရားတို႔ အရည္းႀကီးမ်ားကို မႏွိမ္နင္းေရသးမီ အခ်ိန္က ဉာဏ္မရွိေသာ၊ ဉာ္ရဏွိေသာ္လည္း ကံမရွိေသာ တိုင္းသူျပည္သားတို႔သည္ အရည္းႀကီးတို႔ ေဟာေျပာသမွ်ကို ေသဘာက်က် မက်က် လိုက္နာ၍ ေနခဲ့ၾကေရလသည္။ ဘုန္းကံလည္းရွိ ဉာဏ္လည္းရွိေသာ ေအနာ္ရထာမင္း လက္ထက္က်မွ အရွအင္ရဟံ ႂကြလာ၍ သာသနာအစစ္အမွန္ကို သိသျဖင့္ ယုတ္မာညစ္ညမ္း ဆိုးသြမ္းေသာ အရည္းႀကီးတို႔ကို ဖ္ရယွားလ်က္ အစစ္အမွန္ သာသနာကို ကိုးကြယ္ၾကေရပသည္။

(ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွဇင္နကာဘိ၀ံသ၏ အမွတ္(၂၁)က်မ္းစာ ဘာသာေသြး၊ စာမ်က္ႏွာ - ၅၉ မွ ကူးယူပါသည္။)

သူနာႀကိဳက္ဓာတ္စာ

ယခုအခါ သာသနာေတာ္ကို ျပဳျပလင္ိုေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ေအတာ္ေကလး လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြ ျဖစ္လာၾကပါၿပီ။ လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြ ျဖစ္လာရျခင္းမွာလည္း “ဤအတိုင္းသြားလွ်င္ ျမန္မာႏိုငင္ံသာ သနာသည္ သိပ္မၾကာေတာ့”ဟု အျမင္ေပါက္သူေတြ မ်ားလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုငင္ံသာသနာသည္ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေဆးမွားမခံေသာ သူနာႏွင့္ တူပါသည္။ ဘာေဆးမွ် ေမကၽြးပဲ လ္ရကွိဓာတ္စာမ်ားႏွင့္ ထားလွ်င္ ဤသူနာသည္ သူ႔အလိုလို တျဖည္းျဖည္း သြားရရွာပါလိမ့္မည္။ ေခတ္ေပၚေဆးမ်ားကို တိုက္ေကၽြးကုသပါလွ်ကင္ား အနာႏွင့္ ေဆးသင့္ေအာင္ေပးဖို႔ ေအရးႀကီးပါသည္။ ေဆးတစ္ခ်က္မွားလ ွ်င္ ျဖတ္ကနဲ သြားပါလိမ့္မည္။ ဤဥပမာျဖင့္ ဘာကို ဆုိလိုပါသလဲဟု ေမးလွ်င္ လ္ရကွိ စာသင္ စာခ် စာေမးပြဲ က်င္းပ၍ ဘုရားပြဲ ေက်ာင္းပြဲ ကထိန္ပြဲ ရွင္ျပဳပြဲေစသာ ပကာသနဒါနမႈႏွင့္ ေအပ်ာ္အပါး ဒါနမႈတို႔သည္ သူနာႀကိဳက္ဓာတ္စာမ်ားႏွင့္ တူ၏။ ဘာေၾကာင့္နည္း? ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေသာ လူမမာကို “စားခ်တင္ာ စားပါေေစတာ့”ဟု ေဆးကုဆရာက ေျပာသျဖင့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက စားခ်တင္ာ ေပးေနသည္ႏွင့္ တူေသာေၾကာင့္တည္း။ ဤနည္းကို “ေျေဖျဖသြားမည့္ သူနာႀကိဳက္ဓာတ္စာေပးနည္း”ဟု ဆိုလိုပါသည္။

(ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွဇင္နကာဘိ၀ံသ၏ အမွတ္(၂၁)က်မ္းစာ ဘာသာေသြး၊ စာမ်က္ႏွာ - ၈၁ မွ ကူးယူပါသည္။)


Posted via BlogPost