ေမတၱာစာ

ေမတၱာစာ ...

အျမင့္မွာ ေနလိုလွ်င္ ေလတိုက္၍ ေၾကြတတ္သည္။

အနိမ့္မွာ ေနလိုလွ်င္ ေျမြကိုက္၍ ေသတတ္သည္။

စကားႏွစ္တည္ကို ၾကံစည္ယူလွ်င္ လူတို႔ခြမင္ွာ

နိမ္႔လွ်လင္ည္း ေမတာ္လြန္း၊ ျမင့္လွ်လင္ြန္း ေမလွ်ာ္လြန္း။

ႀကီးလြန္းလွ်င္ အလြန္ဝ၊ ငယ္လြန္းလွ်င္ အလြန္လ်။

ဝလြန္းလွ်င္ မတင့္တယ္၊ လွလြန္းလွ်င္ မသပၸာယ္။

မငယ္-မႀကီး, မနီး-ေမဝး, ေမႏွး-မလွ်င္, တံငါလုလင္ မွ်ားႀကိဳးငသင္ို႔ ဆင္ျခစင္ည္းေစာင့္ ဝမ္းထဲေျဖာင့္ေလာ့။

ႏႈတ္ေၾကာင့္ ေသ၊ လက္ေၾကာင့္ ေၾက၊ ဆိုေခ်၏ တခ်က္။

တိမ္နက္နီးေဝး အႀကီးႏွင့္ေအသး တန္ေသာ္ကား-ေဆး၊ လြန္ေသာ္-ေဘး။

(မံုေရြးဆရာေတာ္ ေမတၱာစာ) ++++++++++++++++++++++++

ဤဘ၀၀ယ္

* ငါနဲ႔ရြယ္တူ၊ ငါ့ေအာက္လူ၊ ႀကီးသူေသၾက မ်ားလွျပီ။ * ခဏမစဲ၊ အိုစျမဲ၊ ကိုယ္လဲ ေသဘက္ နီးခဲ့ျပီ။ * ေမသရမီ၊ ပါရမီ၊ ငါသည္ျဖည့္မွ သင့္ေတာ့မည္။ * အနိစၥ-အနိစၥ၊ ဒုကၡ-ဒုကၡ၊ အနတၱ-အနတၱ။

အရွဇင္နကာဘိ၀ံသ (မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္) ++++++++++++++++++++++++

တရားရွအင္ား တရားေစာင့္

တရားဆိုသည္မွာ ေနာဘင္၀အထိ ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္မဟုတ္။ တရားရွကင္ို ယခုဘ၀ပင္ စိတ္ခ်မ္းသာေစျခင္း၊ စိတ္ဓာတ္ခိုမင္ာ ေစျခင္း၊ ေလာကဓံကို ခံႏိုရင္္ရညွိျခင္း၊ မိမိက အထူးႀကိဳးစားလွ်င္ မဂ္ဖိုလ္အထိ ရရွိေစႏိုင္ျခင္း စသည္ျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္တတ္ ပါသည္။

အရွဉင္ာဏ (သာေပါင္း)

You'realways Onmymind
Posted via BlogPost