Wednesday, March 06, 2013

"အရိပ္နွင့္ခရီးသြားေနၾကသူမ်ား"

"အရိပ္နွင့္ခရီးသြားေနၾကသူမ်ား" •••••••••••••••••••••••••••• သာမာန္အားျဖင့္ ၾကည့္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ေလာကမွာ မိဘႏွစ္ပါး အသက္ထရင္ွား ရွိေနၾကတဲ့ သားသမီးေတြက မိနဲ့ဖနဲ႔ ေနရသူေတြ၊ မိရိပ္ ဖရိပ္ ခုိလႈံခြင့္ ရသူေတြ ျဖစ္တယ္၊

မိဖႏွစ္ပါးလုံး ဆုံးပါး ကြယ္လြန္ သြားၾကတဲ့ သားသမီးေတြ ေကတာ့ မိမဲ့ ဖမဲ့ေတြ၊ မိရိပ္ဖရိပ္ ခုိလႈံခြင့္ မရၾက သူေတြ ျျဖစ္တယ္လုိ႔ ထတင္တ္ၾကပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အရိပ္အာဝါသ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဗုဒၶဘာသာဝမင္်ား ၾကားဖူးနားဝ ရွိထားျပီး ျဖစ္တဲ့ အရိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေအၾကာင္း ေကလးကုိလည္း နည္းနည္းေတာ့ ထပ္ျပီးေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။

ေနပူစပ္ခါး ခရီးသြား ေနၾကသူေတြအတြက္ သ္ရစိပ္ ဝါးရိပ္ဟာ အလြန္ေအးျမ ပါတယ္တဲ့၊ သ္ရစိပ္ ဝါးရိပ္ဆုိတာ မွတ္သားရ လြယ္ကူေအာင္ ေျပာလုိက္တာပါ၊ အမွေန္ကတာ့ အုိးအိမ္ ေအဆာက္ အအုံးစတဲ့ သက္မဲ့ခုိလႈံစရာ အားလုံးကုိပဲ ေျပာလုိတာပါ။

♦ ခုိလႈံတဲ့ အရိပ္အာဝါသဆုိတာ ပဌာန္းေဒသနာေတာ္ႀကီးမွာေတာ့ “ ေသနာသနံပိ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ-မွီခုိေနထုိတင္ဲ့ ေအဆာက္အုံ အရိပ္အာဝါသမွန္သမွ်ဟာလည္း လူေတြ (သတၱဝါေတြ အားလုံး)ကုိ ခ်မ္းသာေအာင္ ေက်းဇူးျပဳေပးေန တဲ့ ေက်းဇူး ရွင္ေတြပဲ” လုိ႔ ဘုရားရွကင္ ေဟာေတာ္မူ ပါတယ္။

♦ ဒါေၾကာင့္လည္း ေရွးလူႀကီး သူမမ်ားက “အရိပ္ေေနန အခက္ခ်ိဳးခ်ိဳး မလုပ္ၾကနဲ႔”လုိ႔ သတိေပး ခဲ့တာေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္ ေက်းဇူးရွင္ တုိ႔ရဲ့ ေက်းဇူးတရားကုိ ေရရွည္ခံစားခ်င္ရင္ သ္ရကွိ ေက်းဇူးရွင္ မ်ားကုိ မဆုိထားနဲ႔ သက္မဲ့ ေက်းဇူးရွမင္်ားျဖစ္တဲ့ သစ္ပသင္စ္ေတာတုိ႔ ဥယ်ာဥ္ျခံေျမတုိ႔ ေအဆာက္အုံတုိ႔ ေအပၚမွာေတာင္ ေက်းဇူးေစာင့္သိႏုိမင္ွ ေက်းဇူးခံစားခြင့္ရၾကမွာပါ။

မိမိတုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကဆုိရင္ ဇာတိနယ္ေျမ အလ္ရယုိးေမတာင္ေျခ တစ္ဝုိက္မွာရွိတဲ့ ရြာေတြမွာ ရြာက ထြက္လုိက္ျပီဆုိတာနဲ႔ ပင္ႀကီးပငင္ယ္ သ္ရစိပ္ ဝါးရိပ္ေတြဟာ အဆက္မျပတ္ စိမ္းစုိ ညို့မႈိင္းေနတာပဲ။ သစ္ပင္ ေတာေတာကင္ စိမ္းစုိ ေအးျေမေနေလတာ့ စိမ့္စမ္းေတြ၊ ေရက်ေရဝပ္ ေရစလုပ္ေတြကလည္း ေႏြရာသီ ေရာက္သည္အထိ မခန္းေျခာက္ၾကဘူး။ ေႏြရာသီမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ အလွဴအတန္းၾကြတဲ့အခါ ေနာက္ပါ ေက်ာင္းသားအျဖစ္ လုိက္ၾကေရတာ့ ဘယ္ေကြ႔မွာအရိပ္ခုိနားစရာ ဘာအပင္ႀကီး ရွိတယ္ဆုိတာ မွတ္မိေနတယ္။

အသီးမွည့္ သီးေၾကြ ေကာက္စားစရာ ခူးစားစရာ တည္ပင္၊ လြန္ပင္၊ ႀကိဳ႔ပင္၊ ဆီးျဖဴ ဖန္ခါးပတင္ုိ႔ဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မွ မျပတ္ဘူး။ ေကလးသူငယ္ ဘဝမွာေတာ့ တည္သီး၊ လြန္သီး၊ ႀကိဳ႔သီးအမွည့္ေ ၾကြေတြကလည္း ေတာလမ္းခရီးမွာေတာ့ ေအမာေျပ အဆာေျပ စားရတာ တယ္အရသာရွိတာပဲ။ အဲဒီလုိ အသီး မွည့္ေၾကြေတြ ေမတြ႔ရလင္ည္း ဆီးျဖဴ ဖန္းခါးသီး ခူးစားျပီး သ္ရစိပ္ ဝါးရိပ္ခုိထားတဲ့ စိမ့္ေရ စမ္းေရ စလုပ္ေေရအးေအးကုိ ေသာက္လုိက္ ရတာကလည္း အခုေခတ္ ကာေလပၚ ေဖ်ာ္ရည္ေတြထက္ကုိ ခ်ိဳျမိန္ တယ္လုိ႔ ေအာက္ေမ့ရတယ္။

အဲခုေတာ့ တ္ရစြာနဲ႔တ္ရစြာ သြားၾကရတဲ့အခါ ကုန္းေခါင္ေခါင္ ေတာကင္တုန္းေတြနဲ႔ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးေတြျဖစ္ျပီး ဘာအရိပ္မွ ေအမာေျပ အပူေျေပလာက္ေအာင္ ခုိလႈံစရာလည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ သ္ရစိပ္ေတာေတာင္ေတြ ေျပာကင္ုန္ျပီ ဆုိေတာ့ မုိးကလည္းေခါင္ စမ္းေေရတြလည္း ခန္းေျခာက္နဲ႔ ေတာလမ္းခရီးမွာ ေရဘူးမပါရင္ ခရီးသြားလုိ႔ကုိ မေရတာ့ဘူး။ အဲဒါဟာ ေအၾကာင္းရင္း စစ္လုိက္ေတာ့ အရိပ္ေေနန အခက္ခ်ိဳးခ်ိဳး လု္ရပုံတမင္ကဘူး အပခင္ုန္ အျမစ္တူးျပီး မီးေသြးဖုတ္ပစ္ၾကလုိ႔ပဲ။ မီးေသြးနဲ႔ မုိးေခါတင္ာကလည္း… မုိးေခါင္ေတာ့ သီးႏွံမရ၊ သီးႏွံမရလုိ႔ စားစရာ မရွိေတာ့ မီးေသြးဖုတ္၊ မီးေသြးဖုတ္ေတာ့ သစ္ေတာျပဳန္းတီး၊ သစ္ေတာျပဳန္းတီးေတာ့ မုိးေခါင္၊ မုိးေခါင္ ေတာ့ သီးႏွံမရ၊ သီးနွံမေရတာ့ မီးေသြးဖုတ္နဲ႔ ဂ်ာေအး သူ႔ေအမရုိ္က္တာထက္ေတာင္ လုံးျခာ လုိက္ေန ၾကျပီ။ ဆုိလုိတာ ေကတာ့ သက္မဲ့ျဖစ္တဲ့ သစ္ပတင္ုိ႔ ေအပၚမွာလည္း ေက်းဇူး ေစာင့္သိမွ ေက်းဇူးခံစား ရတယ္ ဆုိတာပါပဲ။

အိုးအိမ္ ေအဆာက္အသုံးေတြလည္း ဒီအတုိင္းပဲ မျပဳျပင္ မထိန္းသိမ္းရင္ေတာ့ တိုက္တာ ေအဆာက္အအုံႀကီးေတြေတာင္ မုိးယုိတာတုိ႔ ေညာပင္င္ေပါက္ျပီး အက္ကြဲျပဳိပ်က္တာတုိ႔ဆုိတာ ျဖစ္သြားၾကစျမဲပဲ မဟုတ္လား။

♦ အဲ… သ္ရစိပ္ဝါးရိပ္ ေအဆာက္အအုံရိပ္ဆုိတာ ေနပူစပ္ခါးဒဏ္၊ ေလးဒဏ္ မုိးဒဏ္တုိ႔ကုိသာ ကာကြယ္ ေပးႏုိတင္ာ၊ ကုိယ္ေရး ကုိယ္တာ ေလာကဓံ အပူေဘးနဲ႔ ႀကဳံေတြ႔ရျပီဆုိရင္ေတာ့ မိရိပ္ ဖရိပ္ ခုိလႈံခြင့္ရမွသာ အပူေဘးမွ သက္သာ ခြင့္ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သ္ရစိပ္ ဝါးရိပ္ထက္ မိရိပ္ ဖရိပ္က ပုိျပီး ေအးျမတယ္လုိ႔ ဆုိရတာပါ။

♦ သာမန္ ေလာကဓံ စားဝတ္ေေနရး အပူေဘးထက္ ေလာကျပႆနာ အပူေဘးနဲ႔ ႀကဳံရျပီ ဆုိရင္ေတာ့ မိဖတုိ႔ရဲ့ ရခင္ြရင္ိပ္နဲ႔တင္ မလုံေလာက္ပါဘူး၊ အႀကံေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းမ်ားနဲ႔ ညြန္ၾကားဆုံးမ သြန္သင္ျပတဲ့ ဆရာသမားတုိ႔ရဲ့ အရိပ္ကုိ ခုိလုံခြင့္ ရမွသာ ေအးျမႏုိမင္ွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မိရိပ္ ဖရိပ္ထက္ ဆရာသမားရိပ္က ပုိေအးျမတယ္လုိ႔ မိန္႔ဆုိတာေပါ။

♦ ေလာကဓံေဘးေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဝးေဝး ျပႆနာ အခက္အခဲေတြကုိ ဘယ္လုိပဲ ေက်ာ္လႊားႏုိသင္ည္ျဖစ္ေစ အုိ၊ နာ၊ ေေသရး ဆုိတဲ့ အပူေဘးေကတာ့ ဘယ္သူမွ ေရွာလင္ႊဲမရ ပါဘူး။

ဒီအပူေဘးကုိေတာ့ မိရိပ္ ဖရိပ္ ဆရာသမား အရိပ္ကလည္း ေမအးျမနိဳင္ေစ ပါဘူး။ ဘုရားရိပ္၊ တရားရိပ္ကသာ ေအးျေမစႏုိမင္ွာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အရိပ္အားလုံးတုိ႔ထက္ ဘုရား၊တရား၊ သံဃာ ဆုိတဲ့ ရတနာ သုံးပါး အရိပ္က ေအအးျမဆုံးလုိ႔ ဆုိၾကတာပါ။

အဲဒီသ္ရကွိ အရိပ္မ်ားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ဘုရားရွကင္“ အရိပ္ကုိျမလင္်က္ အရိပ္နွင့္ေမတြ႔႔ရသူ၊ အရိပ္ကုိမျမေရင္သာ္လည္း အရိပ္ႏွင့္ ေတြ႔ေနရသူ” ဆုိျပီး ႏွစ္မ်ိဳးခြဲျခား ျပပါတယ္။ (ထပ္ျပီးခြဲရင္ေ တာ့ အရိပ္ကုိ ျမလင္ည္းျမင္ အရိပ္နဲ႔လည္း ေတြ႔ေနရသူ၊ မျမလင္ည္းမျမင္ ေမတြ႔လည္း ေမတြ႔ရသူတုိ႔ကုိ လည္း မွန္းဆ သိႏုိပင္ါမယ္)။

ဒီေအၾကာင္းကုိ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူတာေကတာ့ ဘုရားရွရင္ဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ မမွိတ္တဲ့ မ်က္လုံးနဲ႔ အျမဲတမ္း ဖူးျမင္ေနလုိ တဲ့အထိ ဘုရားရွေအင္ပၚ အၾကည္ညိဳလြန္လွတဲ့ အရွဝင္ကၠလိ ေမထရ္ကုိ ဆုံးမတဲ့ ေအနနဲ႔ ေဟာေတာ္မူတာပါ။ ဘုရားရွင္ ေဟာျပ ခ်ေက္ကတာ့..

ေယာ ဟိ ပႆတိ သဒၶမၼံ-ငါဘုရားေဟာညြန္ဆုံးမတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားနဲ႔ အျမဲေတြ႔ ေနသူဟာ.. ေသာ မံ ပႆတိ ပ႑ိေတာ-(ငါဘုရားရွကင္ုိ မျမေရင္သာ္လည္း) ငါဘုရားကုိ ေတြ႔ေန တဲ့ ပညာရွိျဖစ္တယ္။

အပႆမာေနာ သဒၶမၼံ-ငါဘုရားေဟာၾကားတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားကုိ ေမတြ႔ရဘူးဆုိရင္ ေတာ့…

မံ ပႆမၸိ နပႆတိ-ငါဘုရားကုိ ျမင္ေေနသာ္လည္း ငါဘုရားနဲ႔ ေမတြ႔ရသူ ျဖစ္တယ္တဲ့၊ (အပ.၂.၁၁၇ )

အရွဝင္ကၠလိဆုိတာ ဘုရားရွကင္ုိ အလြန္ၾကည္ညိဳတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေပါ့၊ သူၾကည္ညိဳတာက လကၡဏာ ႀကီးငယ္ အသြယ္္သြယ္တုိ႔နဲ႔ တင့္တယ္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားရွရင္ဲ့ ရူပကာယကုိသာ ၾကည္ညိုတာ၊ စကၠဝက္ငွက္မ်ားဟာ လမင္းႀကီး သာေနတဲ့အခါ မမွိတ္တဲ့ မ်က္လုံးနဲ႔ ၾကည့္ေနသလုိ အရွဝင္ကၠလိ ကလည္း တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနခ်တင္ာ၊ ဘုရားရွဆင္ုံးမတဲ့အတုိင္း သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆုိတဲ့ သိကၡာ သုံးပါးကုိ က်င့္ႀကံ အားထုတ္ဖုိ႔က်ေတာ့ လုံးဝစိတ္မပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွကင္ “ အပုပ္ေကာင္ ျဖစ္တဲ့ ငါဘုရားရွရင္ဲ့ ရူပကာယႀကီးကုိ ၾကည့္ေနလုိ႔ ဘာအက်ိဳးရွိ မွာလည္း ၊ ငါဘုရား ေဟာညြန္ျပတဲ့ အတုိင္း မလုိက္နာ မက်င့္သုံးဘူးဆုိရင္ ငါဘုရားရွရင္ဲ့ သကၤန္းစ ကုိ ဆြဲျပီး လုိက္ေေနပမယ့္ ငါဘုရားရွင္ နဲ႔ ေဝးေနမွာပဲ၊ ငါဘုရားရွရင္ဲ့ အရိပ္ကုိ ရသူမမည္ဘူး။ ငါဘုရား ေဟာညြန္တဲ့ သိကၡာ သုံးပါး အက်င့္တရားတုိ႔ကုိ ေလးစား လုိက္နာ သူေကတာ့ ငါဘုရားရွင္ နဲ႔ ခရီးမုိတင္ာ ကုေဋ ကုဋာပဲ ေဝးေေနန၊ ႏွစ္ပရိေစၦေဒတြ ဘယ္ေလာက္ပဲဲ ကြာေေနန ငါဘုရားနဲ႔ အျမဲေတြ႔ေန သူ၊ ငါဘုရားရဲ့ အရိပ္ကုိ အျမဲခုိလႈံေနသူ စစင္စ္ျဖစ္မယ္”လုိ႔ ေဟာေတာ္မူတာပါ။

ဘုရားရွရင္ဲ့ အရိပ္ကုိ ခုိလႈံခြင့္ရသူ၊ မရသူတုိ႔ ထုံးကုိ ႏွလုံးမူျပီး မိဖရိပ္ ဆရာသမားရိပ္ ခုိလႈံခြင့္ရသူ မရသူတုိ႔ကုိလည္း မွန္းဆသိႏုိပင္ါ လိမ့္မယ္၊

ဥပမာ အခုအခ်ိန္မွာ မိဖႏွစ္ပါးလုံး ဆုံးပါး ကြယ္လြန္သြားၾကလုိ႔ က်္ရနစ္တဲ့ သားသမီးမ်ား ဆုိပါစုိ႔၊ မိဖႏွစ္ပါးလုံး ကြယ္လြန္ သြားၾကရုံနဲ႔ ဒီ သားသမီးေတြဟာ မိမဲ့ဖမဲ႔ေတြ၊ မိရိပ္ ဖရိပ္ခုိလႈံခြင့္ မေရတာ့သူေတြလုိ႔ ဆုိၾကရမလား၊

♦ ျမတ္စြာဘုရား ရွရင္ဲ့ ဆုံးျဖတ္ ခ်က္အရဆုိရင္ က်္ရနစ္သူ သားသမီးေတြဟာ မိဖမ်ား မရွိေတာ့ေပမယ့္ မိဖရဲ့ ေက်းဇူးဂုဏ္ေတြကုိ ေက်ာက္ထီးပမာ ေအလးျပဳျပီး မိဖမ်ား ဆိုဆုံးမတဲ့အတုိင္း မိဖ မႀကိဳက္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳးကုိ ေရွာရင္ွားၾကဥ္ေနၾကမယ္၊ မိဖ ျဖစ္ေစခ်င္၊ လုပ္ေစခ်တင္ာေတြကုိ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိ လုိက္နာေသးသမွ် ဒီသားသမီးမ်ားဟာ မိမဲ့ဖမဲ့ေတြ၊ မိရိပ္ ဖရိပ္ ကင္းကြာေန သူေတြလုိ႔ မဆုိႏုိဘင္ူး၊ အျမဲတမ္း မိရိပ္ ဖရိပ္နဲ႔ ဘဝခရီး သြားေနသူမ်ားလုိ႔သာ ဆုိရ မွာပါ။

♦ အဲ… မိဖႏွစ္ပါး သ္ရကွိထရင္ွား ရွိေနၾေကပမယ့္ မိဖတုိ႔ရဲ့ ေက်းဇူးဂုဏ္ေတြကုိ မသိတတ္ဘူး၊ အသိအမွတ္မျပဳဘူး ၊ ေလးစား လုိက္နာမႈလည္း မျပဳဘူး ဆုိရင္ေတာ့ ဒီသားသမီးမ်ိဳးဟာ မိဖမ်ားနဲ႔ ေက်ာခ်င္းကပ္ျပီး အရႈိက္ကုိ ထုိးေနသူမ်ား လုိ႔သာ ျဖစ္ေနၾက မွာပါ၊ မိရိပ္ဖရိပ္ ခုိေနသူ မျဖစ္ႏုိင္ ေတာ့ပါဘူး၊

♦ ဒီလုိလူမ်ားဟာ အရိပ္ေအာက္မွာ အပူမိေနၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကလုိ႔ ေနပူေအာက္မွာ အပူမိေနၾကသူမ်ားထက္ အႏၱရာယ္ႀကီးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္၊ ေနပူေအာက္မွာမိတဲ့ အပူက ပူရုံသာပူမွာပါ၊ ေမလာင္ျမိဳက္ပါဘူး၊ အရိပ္ေအာက္ မွာ အပူမိေနျပီ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီပူဟာ ေနပူ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ ေနပူ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ပူရုံသာပူမယ့္ အပူမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေလာင္ျမိဳက္မယ့္ အပူမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါျပီ၊ ေလာင္ျမိဳက္တယ္ဆုိတာ ေတာမင္ွ သာမန္ မီးလုိ ေလာင္ျမိဳက္တာမ်ိဳး မဟတု္ပါဘူးတဲ့၊ သာမန္ မီးေလာတင္ာက အျပင္း ထန္ဆုံး ေလာင္ျမိဳက္ဦးေတာ့ တစ္ဘဝ အသက္ခႏၶာကုိသာ ေလာင္ျမိဳက္ေစပါတယ္၊ ေက်းဇူး ရွိသူမ်ားေအပၚ ေက်းဇူး ကန္းတဲ့အတြက္ ေလာင္ျမိဳက္တဲ့ဆုိးက်ိဳး ဒုကၡမီးေကတာ့ သံသရာ အဆက္ဆက္ အထိ ဘဝမ်ားစြာကုိ ေလာင္ျမိဳက္ ေစတတ္ ပါတယ္တဲ့။

“ကတညဳတ၊ ကေတဝဒိ၊ မသိတတ္သူ၊ လူမသမာ၊ ထုိမ်ားစြာတုိ႔၊ ဥစၥာစည္းပြား၊ ေလွ်ာ့ပါး ယိမ္းယုိင္၊ ျမဲမခုိဘင္ူး၊ ဓမၼကရုိဏ္စစ္ေရ၊ က်ဖ်ားေရသုိ႔၊ ေသရမတုိး၊ ဘုန္းေရာညင္ိွဳးလ်က္၊ တန္ခုိး ေန႔ည၊ ဆုတ္လပမာ၊ ယုတ္တတ္စြာ၏” ဆုိတဲ့ မေဃဒဝ ဆုံးမ လကၤာ အတုိင္းပါပဲ။

ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေရွးလူႀကီးမ်ားရဲ့ ဆုိရုိး တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ ♦ “အပူအားလုံးထဲမွာ စုိတဲ့ လက္ကုိ ေျခာက္ခန္းေစတဲ့ အပူဟာ အျပင္းဆုံးပဲ” တဲ့ ဒီစကားထဲမွာ “ စုိတဲ့လက္”ဆုိတာ ေရစုိ ေနတဲ့ လက္ကုိ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီမွာ ဆုိလုိတဲ့ “စုိတယ္” ဆုိတဲ့ စကားက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူတဲ့ “ေမတၱာသိေနဟ” ေမတၱာအစုိဓာတ္” ဆုိတာကုိ ရည္ညြန္းေျပာဆုိတာပါ၊

♦ မိမိ ေအပၚမွာ ေအးျမတဲ့ ေမတၱာအစုိဓာတ္ ေပးေနၾကတဲ့ မိဖတုိ႔ ဆရာသမားတုိ႔ကုိ ဆုိလုိပါတယ္၊ “ ေျခာက္တယ္” ဆုိတာေကတာ့ ေက်းဇူး ကန္းမႈ၊ အမ်က္ေဒါသ အာဃာေတတြနဲ႔ တု႔ံျပန္မႈမ်ားကုိ ရည္ ညြန္းတာ ျဖစ္ပါတယ္၊

♦ အတုိခ်ဳေပ္ကတာ့ “ေက်းဇူးရွိသူတုိ႔ ေအပၚမွာ ေက်းဇူးကန္းသူဟာ အျပင္းထန္ဆုံး အပူဒဏ္ကုိ ခံစားရမယ္”လုိ႔ ဆုိလုိက္တာပါပဲ။ စုိတဲ့လက္ကုိ ေျခာက္ေစတဲ့အပူဟာ အပူဟူသမွ်ထဲမွာ အပူဆုံး ျဖစ္သလုိ စုိတဲ့လက္ကုိ ေအးျေမစတဲ့ ေအအးဓာတ္ဟာလည္း ေအးျမမႈ ဟူသမွ်ထဲမွာ ေအအးျမဆုံးလုိ႔ ဆုိရပါလိမ့္မယ္၊

♦ ဒါေၾကာင့္ အခုလုိ မိဖတုိ႔ရဲ့ ေက်းဇူးဂုဏ္ကုိ အာရုံျပဳျပီး သားသမီး ဝတၱရား ျဖစ္တဲ့ “လႈမွ်ေဝ၍” ဆုိတဲ့တာဝန္ကုိ မပ်က္မကြက္ ႏွစ္စဥ္မွန္မွန္ ျပဳလုပ္ၾကျခင္းဟာ စုိတဲ့လက္မ်ားကုိ မိမိတုိ႔စြမ္းႏုိင္ ရာက ေအးျေမစျခင္း ပဲျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိ သားသမီးမ်ားဟာ အျမဲတန္း ေအးျေမနသူမ်ား အျမဲတန္း မိနဲ႔ ဖနဲ႔ တြဲေနရသူမ်ား၊ မိရိပ္ ဖရိပ္နဲ႔ ဘဝခရီး ဆက္ေနၾကသူ မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္ေတာ့မွ မိမဲ့ဖမဲ့ မိေဝး ေဖဝးမ်ား မျဖစ္ႏုိင္ၾကပါဘူး။ အားလုံး သံသရာ ခရီးတစ္ေလွ်ာက္အရိပ္မ်ားနဲ႔ ခရီးသြားေနၾကသူမ ်ား ျဖစ္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္း ရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။

[ဓမၼေဘရီအရွဝင္ီရိယ(ေတာစင္ြန္း)]

----------------------*----------------------_/|\_ ခပ္သိမ္းေသာ ရဟန္း၊ ရွင္၊ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါ အားလံုး ေဘးရန္ ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္း၍ ကိုယ္, စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာ, ခ်မ္းသာၾကပါေစ ။ လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္း၊ ကင္းရွင္းၾကပါေစ၊…
Posted via BlogPost

No comments: