ေယာနိေသာမနသိကာရ

ေယာနိေသာမနသိကာရ

ေယာနိေသာမနသိကာရဆိုသည္မွာ ေအကာင္းျမင္၀ါဒ အသင့္အားျဖင့္ နွလံုးသြင္းျခင္း ကိုဆိုလိုသည္။ အရာရာကိုေကာင္းသည့္ဖက္ ေကာင္းသည့္ရွဳေထာင့္မွ ၾကည့္တတ္ ျမတင္တ္ နွလံုးသြင္းတတ္ေသာ ေသဘာတရားပင္ျဖစ္သည္။ အရာရာကို ေအကာင္းျမတင္တ္လွ်င္ ကုသိုလ္ျဖစ္၍ ေမကာင္းျမင္ ေမကာငး္ရွဳတတ္လွ်င္ အကုိသိုလ္ ျဖစ္တတ္သည္။ ေလာကတြင္ လူအမ်ိဴးမ်ိဴး နတ္အဖံုဖံုရွိရွာ ေကာင္းသူ ဆိုးေသာ ညံ့သူ ေတာ္သူစသည္ျဖင့္ ရွိၾကရာ ေအကာင္းကိုသာရွုျမင္ျပီး ေျပာဆိုဆက္ဆံၾကလွ်င္ အဆင္ေျပ ေခ်ာ ေမြ့ စိတ္နွလံုးခ်မ္းေျမ့ကာ ကုသိုလ္တရားမ်ားပင္ ျဖစ္ထြန္းေစပါသည္။ ေယာနိေသာမနသိကာရေၾကာင့္ အယူအျမမင္ွန္ကန္မွဳ သမၼာဒိဌိ ျဖ္ရစသည္။ သမၼာဒိဌိ ျဖစ္ ျခင္းေၾကာင့္ ေအတြးအၾကံမွန္ကန္မွဳ သမၼသကံပၸျဖ္ရစသည္။ သမၼသကံပၸေၾကာင့္ ေကာင္းစြာ အားထုတ္မွု သမၼ၀ါယမ ေကာင္းစြာနွလံုးသြင္းေအာင့္ေမ့မွု သမၼသတိတို့ျဖစ္ေပၚျပီး စိတ္တည္ျငိမ္ခိုခင္ံ့မွဳ သမၼသမာဓိလည္း ျဖ္ရစသည္။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ နွလံုးသြင္းျခင္းဟူေသာ ေအၾကာင္းေၾကာင့္ အက်င့္ျမတ္ျဖစ္ေသာ မဂၢတင္ရားတို့ျဖင့္ ျပည့္စံုလာျပီး နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ ေအအးဓာတ္ကို ရရွိနို္ပင္ါသည္။ လူမွုေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မိသားစုေအရး လူမ်ိဳးေအရး တိုင္းျပည္ေအရး ဘာသာေအရး မည္သည့္ေနရာမဆို နွလံုးသြင္းေကာင္းဖို့သည္ ေအရးပါ အရာေရာက္ေသာ ေအာင္ျမမင္ွဳ တရားပင္ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွလင္က္ထက္က ကိုရပင္႑ိတနွင့္ ကိုရသင္ုခတို့သည္ ေတြ့သမွ်အာရံုကို ေအကာင္း ျမင္ ဥာ္ရဏွင္ေတြးေတာနိုင္ေသာေၾကာင့္ တရားထူးမ်ားရရွိ ခဲ့ၾကသည္။ ဘုရားရွကင္ို ဆန့္က်င္ၾကကုန္ ေသာ တိတၳိတို့သည္ ဘုရားကို ကဲ့ရဲ့ျပစ္တင္ အျမမင္ၾကည္လင္ၾကေသာေၾကာင့္ အကုသိုလ္တိုးပြား ရံုမွတပါး အက်ိဳးမမ်ားၾေကပ။ ဘုရားရွရင္ွိစဥ္က အတုလဆိုေသာ ဒကာေတယာက္သည္ သူ့တပည့္ငါးရာနွင့္အတူ တရား နာရန္ ေက်ာင္းေတာ္သို့ ေရာ္ရကွိခဲ့သည္ ပထမဆံုးေတြ့ေသာ အရွင္ေရ၀တေမထရ္သည္ သမာပတ္ ၀စင္ားျပီး ေအးေအးေဆးေဆးေေနတာ္မူကာ တရားေဟာေတာ္မမူပါ။ အတုလသည္ ေမက်မနပ္ ျဖစ္ျပီး အရွသင္ာရိပုတၱရာဆီသြားျပန္သည္ ထိုအရွကင္ အဘိဓမၼာနွင့္ ဆက္စပ္ေသာ သိမ္ေမြ့ေသာ ေသဘာတရားတို့ကို ေဟာျေပလသည္။ ထိုအခါ အတုလသည္ ဒီေလာက္ခက္ခဲေသာ တရားေတြကို ေဟာရပမလားဟု ေမက်မနပ္ ျဖန္ခဲ့ျပန္သည္။ ထိုမွတဆင့္ အရွအင္ာနနၵာဆီေရာက္သို့အခါ အရွအင္ာနနၵာက လြယ္ကူေသာတရားတို့ကို ခပ္တိုတို ေဟာေျပာေလသည္။ တရားေဟာတာ ဒီေလာက္တိုတို ေဟာရမလားဟု ေမၾကမနပ္ျဖစ္ ျပန္သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ျမတ္စြာဘုရားထံသို့ ေ၇ာက္ေသာအခါ ဘုရားရွကင္ ေလာကမွာ ဘယ္သူ မွ အကဲ့ရဲ့မလြတ္နိုဟင္ု ေဟာေတာ္မူခဲ့သည္။ ဤေနရာတြင္ အတုလ၏နွလံုးသြင္းပံုကို ေတြ့ျမနင္ိုသင္ည္။ အခ်ို့ေသာသူမ်ားသည္ အတုလ ကဲ့သို့ ေမကာင္းေသာရွုျမမင္ွုမ်ိဳးရွိသည္း အားေလ်ာ္စြာ ေမက်နပ္မွုမ်ားစြာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုစြပ္စြဲ သူတပါးကိုလည္း စြပ္စြဲ၍ သံသရာထဲတြင္ တ၀ဲလည္လည္ က်လင္ည္ေနၾကရသည္။ ကုသိုလ္ျဖ္ရစန္ ေအၾကာင္းအရင္းတခုရွိ၏။ ထိုေအၾကာင္းကား သင့္တင့္မွန္ကန္စြာ နွလံုးသြင္း တတ္ေသာ ေအၾကာင္းပတင္ည္း။ ခံစားမွဳကို ေအလးေပးျပီး သံုးသပ္ဆံုးျဖတ္လွ်င္ ေအယာနိေသာ မနသိကာရ ဟုဆိုအပ္ေသာ ေမကာင္းေသာ မမွန္ကန္ေသာ နွလံုးသြင္းမွု ျဖ္ရစသည္။ ဆင္ျခသင္ံုးသပ္မွု သတိပညာေရွ့သြားျပု၍ ဆံုးျဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ ေယာနိေသာမနသိကာရ ျဖစ္သည္။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ဟူေသာ အျမစ္သံုးပါးတို့တြင္ မူတည္၍ နွလံုးသြင္းေမကာင္းလွ်င္ အကိုသိုလ္ ျဖစ္သည္ ေအလာဘ ေအဒါသ ေအမာဟ ဟူေသာ အျမစ္သံုးပါးတို့တြင္ မူတည္၍ နွလံုးသြင္းေကာင္း လွ်င္ ကုသိုလ္ျဖစ္သည္။ ေဒ၀ဒတ္ေအလာင္း ရြဲကုန္သည္ျဖစ္စဥ္က ဘုရားေလာင္းရြဲက ုန္သည္ တရားတျဖင့္ေရသာ ေရြွခြက္ကို မတရားရလိုေသာ ေလာဘျဖင့္ နွလုံုးသြင္းေမက ာင္းေသာေၾကာင့္ ရန္ျငိုးဖြဲ့ကာ ေဒါသ အျမစ္ ေမာဟအျမစ္မ်ား ျဖစ္ထြန္းေစခဲ့ျပီး သံသရာေတလ်ာက္လံုး ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ရန္ုျငိုးဖြဲ့ ခဲ့သည္။ စိဥၥမာန ေအလာင္းလ်ာသည္လည္း ပုရဗုိဇ္မဘ၀က သူမေအပၚ ဘုရားေလာင္းက ၀ါေဒရး ရာနွင့္ပတ္သတ္၍ အနို္ရင္ခဲ့သည္။ ထိုအခါ သူမကို အရွက္ခြဲသည္ဟုထင္ကာ ရန္ျငိုးအာဃာတ ေဒါသအျပင္းစား ေေရသာက္ျမစ္ၾကီးထြား၍ ေအယာနိေသာမနသိကာေရၾကာင့္ အျပစ္မ်ားစြာ ျဖစ္ခဲ့ သည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေသာတပန္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားမ်ားကုိ ေဟာၾကားရာ၌ ေယာနိေသာမန သိကာရသည္ ေအရးၾကီးေသာ ေအၾကာင္းတပါးျဖစ္သည္ကို ေဟာၾကားခဲ့သည္။ ထို့ေၾကာင့္ ေမမ့ ေမလ်ာ့ေသာ သတိတရားျဖင့္ ေယာနိေသာမနသိကာရကို က်င့္သံုးရန္ ေအရးၾကီးလွသည္။ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သက္ေတာ္ထရင္ွားရွိစဥ္က ဆရာေတာ္ၾကီးထံသ္ို့ အနယ္နယ္ အရပ္အရပ္မွ ဖူးေျမာ္လာေရာက္ၾကသည္။ အခ်ို့သူမ်ားက လွည္းႏြားမ်ားျဖင့္ လာေရာက္ၾကရာ ေက်ာင္းတလင္း၀ယ္ ထိုသူတို့အျပန္ နြားေခ်းတို့ကို သန့္ရွင္းခဲ့ေသာ္လည္း အခ်ိဳ့ေနရာတို့၌ နြားေခ်း မ်ား က်န္ေနခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးထံတြင္ အလုပ္ေအကြ်းျပုေ ေနသာ ကပၸိယၾကီးက နြားေခ်းမ်ားကို ၾကည့္ျပီး ဒီလူေတြနွယ္ဟု အျပစ္ေျပာမည့္အခ်ိိန္တြင္ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ၾကီး ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာျပီး “ဟဲ့ကပၸိယၾကီး နင့္ကိုကုသိုလ္ေပးေနတာ နမင္ယူရင္ ငါယူမယ္” ဆိုျပီး နြားေခ်းမ်ားကို သန့္ရွင္းမည္ ျပုလု္ရပာ ကပိၸယၾကီးလည္း နားလေည္သဘာေပါက္ကာ နြားေခ်းမ်ားကို ရွင္းလင္းျပီးကုသိုလ္ယူခဲ့ သည္။ ဤသည္မွာ သူေတာ္ေကာင္းတို့၏ နွလံုးသြင္းမွန္ ကန္မွဳပင္ျဖစ္သည္။ ႏွလံုးသြင္းမမွန္ကန္ပါ က ကပိၸယၾကီးကဲ့သို့ပင္ အကုသိုလ္ ျဖစ္နိုင္ေပသည္။ မင္းတုန္းမင္း လက္ထက္ေတာ္အခါက မတၱရာဆရာေတာ္ၾကီ းသည္ ေယာနိေသာမနသိကာရ နွလံုးသြင္းေကာင္းရာ၌ ထရင္ွားေက်ာ္ၾကားခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးအား စမ္းသပ္လိုေသာ ေသဘာျဖင့္ ဆြမ္းဟင္းမ်ားကို ဆားမပါဘဲ ဆက္က္ရပာ ဆားမပါေတာ့လဲ က်န္းမာေရးေကာင္းတာ ေပါ့လို့ နွလံုးသြင္းခဲ့ေလသည္။ တဖန္ ဆားမ်ားမ်ားျဖင့္ ဆြမ္းဟင္းမ်ားကို ဆက္ကပ္ေသာအခါ ဆား မ်ားေတာ့လည္း အစာေၾကတာေပါ့ကြယ္ဟု နွလံုးသြင္းခဲ့သည္။ ေလာကတြင္ မိမိစိတ္တိုင္းၾကဖို့ဆိုသည္မွာ ဘယ္ေသာအခါမွ ျဖစ္လိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။ အပူေအအး အရွည္အတို အဆိုးေအကာင္း ေရာေထြးေေနသာ ေလာကၾကီးတြင္ မွန္ကန္စြာ နွလံုးသြင္းမွဳ သင့္တင့္စြာ နွလံုးသြင္းမွဳသည္ ေလာကၾကီးနွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ေနထိုရင္န္ ေအကာင္းဆံုးေသာ ေအၾကာင္းတပါးျဖစ္ေလသည္ တစ္ခါက ေရသ့နွင့္ ျပည္တန္ဆာမတစ္ဦး မနီးေမ၀း၌ေနထိုင ္ၾကသည္။ ေရသ့က ျပည္တန္ဆာမထံသို့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ ၀တင္ိုင္းလာတိုင္း ေက်ာက္ခဲတစ္လံုးကို ခ်ျပီး မွတ္ထားခဲ့သည္။ အျပစ္ျမင္၍ၾကည့္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေရသ့၏ေက်ာင္းေရွ့တြင္ ေက်ာက္ ပံုၾကီးျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ထိုေက်ာက္ပံုၾကီးကိုၾကည့္၍ ျပည္တန္ဆာမကိုေခၚျပီး သင့္ရဲ့ေမကာင္းမွု ေတြဟာ ဒီေက်ာက္ပံုၾကီးေလာက္မ်ားေနျပီဟု ေျပာခဲ့သည္။ ေရသ့နွင့္ ျပည္တန္ဆာမတို့ ကြယ္လြန္ ေသာအခါ နွလံုးသြင္းေကာင္းသူျပည္တန္ဆာမက နတ္ျပည္ေရာက္၍ နွလံုးသြင္းေမကာင္းေသာ ေရသ့က ငရဲျပည္သို့ ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ဤကား အဆိုးျမင္၀ါဒ အဆိုးျမသင္မားမ်ား၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ကို ျေပသာ ဥပမာ ပံုျပင္ သခင္န္းစာပင္ျဖစ္ေလသည္။ ေပၚလီယာနာကို သူ့ဖခကင္ မွာတမ္းေလးတခုထားခဲ့သည္။ ၀မ္းသာစရာေအၾကာင္းကို ရွာတတ္လွ်င္ ၀မ္းသာစရာအက်ိဳး ျဖစ္သည္ဟူေသာ မွာတမ္းပင္ျဖစ္သည္။ ေပၚလီယာနာသည္ သူ့ဘ၀တစ္ေလ်ာက္လံုး ထိုမွာတမ္းေလးကုိ လိိုက္နာက်င့္သံ ုးခဲ့သည္။ ၀မ္းနည္းစရာ စိတ္ညစ္စရာမ်ား ေတြ့တိုင္း ေပ်ာ္ရြွစင္ရာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာမ်ားကို ရွာၾကံေတြးေတာ၍ သူ့ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရြွစင္ြာ ျဖတ္သန္းေနထိုင္ ခဲ့သည္။ သူနွင့္ ပတ္သတ္သူမ်ားကိုလည္းပဲ ေျဖသိမ့္ေပးခဲ့သည္။ တခါက ခါးကုန္းေေနသာအဖိုးအုိကုိ အဘရယ္ ခါးကိုင္းေေနတာ့ ေပါက္တူးေပါက္တဲ့အခါ ခါးကိုင္း ရတာ သက္သာတာေပါ့ဟု ရရွိလာေသာဘ၀ကို ေက်နပ္နွစ္သိမ့္ေစခဲ့သည္။ တစ္ခါက ဆရာေတာ္တပါးသည္ သူ့ဆြမ္းခံအိမ္က အဘိုးထံ နြားၾကီးတစ္ေကာင္ ေသသြားေၾကာငး္ကို ေလ်ာက္ထားေသာအခါ သာဓုသာဓုသာဓုဟု ပတၳာနာမွဳျပုေလသည္။ ထို့ေနာက္ ၄င္းဆြမ္းခံအိမ္က သားေကလးအျမင္းမွ ျပုတ္ၾကျပီး ေပါကင္်ိဳးေသာအခါတြလင္ည္း သာဓုသာဓုဟု ေခၚျပန္သည္။ ထိုသုိ့သာဓုေခၚသည္ကို ဒကာျဖစ္သူက ေမက်နပ္ေသာေၾကာင့္ ဆြမ္းခံလမ္းေတနရာက ရိုက္ဖို့ေခ်ာင္းေနရာ ဆရာေတာ္သပိတ္ကို ရိုက္မိျပီး သပိတ္ကြဲျပန္ေသာအခါ သာဓုသာဓုဟု ေခၚျပန္သည္။ ထိုတြင္ ဒကာျဖစ္သူက နားမလည္နိင္၍ ေအၾကာင္းစံုကို ေမးျမန္း ေလ်ာက္ထားေသာအခါ “ေအး အဲ့ဒီတုန္းက နြားေမသရင္ လူေသမွာကြ လူေသတာထက္စာရင္ နြား ေသတာက ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဒါေၾကာင့္သာဓုေခၚတာပါ။ ဒကာ့သားငယ္ ေျခက်ိဳးတုန္းက ေကလးေျခမက်ိဳးရင္ အသက္ေသမွာ ဒါေၾကာင့္သာဓုေခၚကတာ။ အခုလည္း သပိတ္မကြဲရင္ ငါ့ေခါင္းကြဲမွာကြ ဒါေၾကာင့္သာဓုေခၚရတာ” ဟုရွင္းျပခဲ့သည္။ အရာရာတိုငး္တြင္ အဆိုးထဲ၌ ေအကာင္းရွိတတ္သလို အဆိုး၏အျခားတစ္ဖက္၌လည္း ေအကာင္းရွိေနတတ္ပါသည္။ ထိုအရာမ်ားကို ၾကည့္တတ္ျမတင္တ္ရန္နွင့္ နွလံုးသြင္းေကာင ္းဖို့သာ လိုအပ္ပါသည္။ ဘုရားရွလင္က္ထက္ေတာ္ အခါက အရွပင္ုဏၰသည္ သုနာပရနၱတိုင္းသို့ သာသနာျပုသြားေရာ္ရကန္ ဘုရားရွအင္ားေလ်ာက္ထားစဥ္ ဘုရားရွကင္ သုနာပရနၱတိုင္းသ ားတို့ သည္ ရိုင္းစို္င္းမိုက္မဲၾေကသာေၾကာင့္ သင့္အား ထိုသူတို့ကဆဲေရးလွ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဟု ေမးေသာအခါ ကိုထိလက္ေရာေက္မစာ္ကားလ်ွင္ ေတာ္ပါေသးသည္ဘုရားဟု နွလံုးသြင္းပါမည္ဟု ေလ်ာက္ထားသည္။ ကိုထိလက္ေ၇ာက္ေစာ္ကားလ်င္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲဟု ေမးေသာအခါ ခဲနဲ့ေမပါက္ လွ်င္ေတာ္ပါေသးသည္ဟု နွလံုးသြင္းပါမည္ဟု ေလ်ာက္ထားပါသည္။ ခဲနွင့္ေပါက္လွ်င္ေကာဟု ေမးေသာအခါ ဒုတ္နွင့္မရိုက္လွ်င္ ေတာ္ပါေသးသည္ဟု နွလံုးသြင္းပါမည္ဟု ေလ်ာက္ထားပါသည္။ ဒုတ္နွင့္ရိုက္လွ်င္ေကာဟု ေမးေသာအခါ ဓားနွင့္မခုတ္လွ်င္ ေတာ္ပါေသးသည္ဟု နွလံုးသြင္းပါမည္ဟု ေလ်ာက္ထားပါသည္။ ဓားနွင့္ခုတ္လွ်င္ေကာဟု ေမးေသာအခါတြလင္ည္း အသေက္မေသသးလွ်င္ ေတာ္ပါေသးသည္ဟု နွလံုးသြင္းပါမည္ဟု ေလ်ာက္ထားပါသည္။ အသက္ေသလ်ွင္ေကာဟု ေမးျမန္း ေသာအခါ အခ်ိဳ့သူမ်ားမွာ ဘ၀ကိုျငီးေငြ့ျပီး မိိမိကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္ၾကရသည္။ ယခုမွာကား ကိုယ္တိုင္ အဆံုးစီရဖင္ို့မ လိုပဲ သူတို့ကပင္ အဆံုးစီရင္ေပးၾကသည္ဟု နွလံုးသြင္းပါမည ္ဟု ေလ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။ ရွပင္ုဏၰ၏ေအကာင္းျမေသင္ဘာတရား ေအကာင္းျမစင္ိတ္ ထားတို့ကို ဘုရားရွကင္ သာဓု သံုးၾကိမ္ ေခၚေတာ္မူခဲ့သည္။ ေအကာင္းျမင္၀ါဒနွင့္ ေယာနိေသာမနသိကာရသည္ တူေသယာရင္ွိ ေသာ္လည္း လံုး၀ခြ်တ္စြတ္ တူသည္မဟုတ္ေပ။ ေအကာင္းျမင္၀ါဒတြင္ အားနည္းခ်က္မ်ား အမွားမ်ား ရွိနို္သင္ည္။ ေယာနိေသာမနသိကာရမွာကား အားနည္းခ်က္ အမွားမ်ား လံုး၀မရွိေပ။ ဥပမာအားျဖင့္ မိဘအမ်ားစုသည္ မိမိ၏သားသမီးမ်ား မည္မွ်ပင္ ဆိုးေေပတသည္ျဖစ္ေစ သူစိမး္မ်ားနွင့္ရွကင္ ေအကာင္းျမင္ၾကသည္သာ။ ထိုအတၱနွင့္ယွဥ္ေသာ အျမမင္်ိုးသည္ ေယာနိေသာမနသိကာရ မျဖစ္နုိင္။ တိပိဋက ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္တြင္ ေယာနိေသာမနသိကာရကို သင့္ေလ်ာ္မွန္ကန္ေသာ ေအၾကာင္းနည္းလမ္းအားျဖင့္ ျဖစ္ေသာ၊ ႏွလံုးသြင္းျခင္းရွိေသာ ပညာဟု ဖြင့္ဆိုသည္။ ေရတ၀္ရကွိေသာပုလင္းကို အဆိုးျမသင္မားက ျမရင္ာတြင္ “ဟင္ ေရတ၀က္ပဲ ရွိေတာ့သည္” ဟု ျမသင္ည္။ ေအကာငး္ျမသင္မားကျမရင္ာတြင္ “ဟာ ေေရတြတ၀က္ၾကီးမ်ားေတာင္ ရွိေသးတယ္” ဟုျမသင္ည္။ ေယာနိေသာမနသိကာရရွိသူက ေရတ၀္ရကွိတယ္ဟု အရွိကို အရွိအတိုင္း ျမသင္ည္။ ေလာကီေရးရာတြင္ျဖစ္ေစ ေလာကုတၱရာေရးရာတြင္ျဖစ္ေစ ေအာပင္န္းကို ဆြတ္လွမ္းလိုသူ တို့သည္။ ေယာနိေသာမနသိကာရကို ေကာင္းစြာေမြးျမူလ်က္ ေလာကီစီးပြား ေလာကုတၱရာစီးပြား မ်ားကို မယုတ္တိုးပြားေစရန္ ၾကိုးစားအားထုတ္နုိင္ၾကပါေေစၾကာ င္း ေစတနာေကာင္းျဖင့္ ေရးသားတင္ျပအပ္ပါသည္။ ္

Posted via BlogPost