ေသျခင္းတရားကို အျမဲမျပတ္ ဆင္ျခပင္ါ။ •••••••••••••••••••••••••••••••••• ''ေသျခင္း ေသဘာရွိ၏၊ ေသျခင္း ေသဘာတရားကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္ေခ်'' ဟူ၍ မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မျပတ္ဆင္ျခအင္ပ္၏။
ရဟန္းတုိ႔ - အဘယ္ အက်ဳိးထူးကုိ စြဲ၍ ''ငါသည္ ေသျခင္း ေသဘာရွိ၏၊ ေသျခင္း ေသဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္ေခ်'' ဟူ၍ မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မျပတ္ ဆင္ျခအင္ပ္ သနည္း။
ရဟန္းတုိ႔ - သတၱဝါတုိ႔အား အသ္ရကွခင္်ိန္၌ အသက္မာန္ ယစ္ျခင္းရွိ၏၊ ယင္းအသက္ မာန္ယစ္ျခင္းျဖင့္ ေမ့ေလ်ာ့ ယစ္မူးကုန္ေသာ သတၱဝါတုိ႔သည္ ကာယဒုစ႐ုိက္ကုိ ျပဳက်င့္ကုန္၏၊ ဝစီဒုစ႐ုိက္ကုိ ျပဳက်င့္ကုန္၏၊ ေမနာဒုစ႐ုိက္ကုိ ျပဳက်င့္ကုန္၏၊ ထုိ(ေသျခင္း) ေအၾကာင္းကုိ မျပတ္ ဆင္ျခင္ေသာ ထုိသူအား အသ္ရကွခင္်ိန္၌ ယင္းအသက္ မာန္ယစ္ျခင္းသည္ အခ်င္းခပ္သိမ္းမ ူလည္း ေပ်ာက္ကင္း၏၊
ေခါင္းပါးျခင္းမူလည္း ျဖစ္၏။ ရဟန္းတုိ႔ ဤအက်ဳိးထူးကုိ စြဲ၍ ''ငါသည္ ေသျခင္း ေသဘာရွိ၏၊ ေသျခင္း ေသဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္ေခ်'' ဟူ၍ မိန္းမျဖစ္ေစ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ မျပတ္ ဆင္ျခအင္ပ္၏။
''ငါတစ္ေယာက္တည္းသာလွ်င္ ေသျခင္း ေသဘာရွိသည္ ငါတစ္ေယာက္တည္း သာလွ်င္ ေသျခင္းေသဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိသင္ည္ မဟုတ္။ စစင္စ္မူကား ဤဘံုဘဝသုိ႔ လာျခင္း တစ္ျခားဘံုဘဝသုိ႔ သြားျခင္း စုေတျခင္း ပဋိေသႏၶ ေနျခင္းရွိသည့္ သတၱဝါ ဟူသမွ် အားလံုးတုိ႔သည္ ေသျခင္း ေသဘာ ရွိကုန္၏၊ ေသျခင္း ေသဘာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိကင္ု န္ေခ်'' ဟူ၍ ဆင္ျခင္၏။
ထုိေသျခင္း ေအၾကာင္းကုိ မျပတ္ ဆင္ျခင္ေသာ ထုိသူအား မဂ္သည္ ေကာင္းစြာ ျဖစ္ေပၚလာ၏၊ ထုိအရိယာတပည့္သည္ ထုိမဂ္ကုိ မွီဝဲ၏၊ ပြါးမ်ား၏၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာျပဳ၏၊ ထုိမဂ္ကုိ မွီဝဲေသာ ပြါးမ်ားေသာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳေသာ ထုိသူအား သံေယာဇဥ္တုိ႔သည္ အခ်င္းခပ္သိမ္း ေပ်ာက္ကင္းကုန္၏၊ အစဥ္ကိန္းေေနသာ 'အႏုသယ' တရားတုိ႔သည္ ကင္းျပတ္ကုန္၏။
( နီဝရဏဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္။ )
Posted via BlogPost
No comments:
Post a Comment